Παρέμβαση
Μόνο με «πράσινο φως» από ΗΠΑ και Σ. Αραβία μπορεί να γίνει επίθεση στο Ιράν
Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ
Σήμερα ο κόσμος γνωρίζει ότι το να αποκτήσει το Ιράν πυρηνικό πρόγραμμα είναι «δυσκολοχώνευτο για ΗΠΑ-Ισραήλ», ενώ ταυτόχρονα γνωρίζει ότι η δυσκολία της αποτροπής του «σήμερα είναι περισσότερο εύπεπτο από ποτέ». Ο κόσμος μπορεί να ζήσει με μια Μέση Ανατολή με δύο χώρες που διαθέτουν πυρηνικό πρόγραμμα, είναι, όμως, αμφίβολο αν μπορεί να αντέξει τις συνέπειες ενός νέου πολέμου, το φιτίλι του οποίου είναι αποφασισμένο, μέχρι στιγμής, να ανάψει το Ισραήλ, πραγματοποιώντας μία και μοναδική επίθεση εναντίον του Ιράν, για να το αποτρέψει, όπως πιστεύει, από το να αποκτήσει και αυτό πυρηνικό πρόγραμμα.
Το υπόλοιπο σενάριο κρύβεται στην τελευταία δήλωση της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών, ότι «οι ΗΠΑ θα υπερασπιστούν τους συμμάχους τους στην περιοχή». Δηλαδή τον πόλεμο θα προκαλέσει το Ισραήλ και όλο τον πόλεμο θα αναλάβουν οι ΗΠΑ, δηλαδή την άμυνα του Ισραήλ και των πετρελαιοπαραγωγών κρατών στην περιοχή.
Αμεσες επιπτώσεις
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν, όμως, είναι άκρως επικίνδυνος και με άμεσες και επικίνδυνες επιπτώσεις στην τσέπη του κάθε εργαζόμενου, στις μετακινήσεις κάθε πολίτη και στο ταμείο κάθε εργοστασιάρχη και επιχειρηματία, χειρότερες από εκείνες που πλήρωσαν το 1973. Και αυτό εξάλλου είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει το κράτος του προφήτη Ισραήλ, που πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη διαιώνισή του και όχι να ζήσουν ειρηνικά οι Εβραίοι στη Μέση Ανατολή. Και αυτό το επιβεβαιώνουν τα εξήντα χρόνια ζωής του στην Παλαιστίνη· εδώ και εξήντα χρόνια σέρνει τους πολίτες του συνεχώς σε πολέμους, βομβαρδισμούς, με αλαζονεία και υπεροψία, για το καλό τους.
Πυρηνικός φόβος
Σήμερα οι Ισραηλινοί πολίτες πρέπει να ρωτήσουν την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία τους το εξής: πόσες άλλες επιθέσεις μετά την πρώτη μπορεί να πραγματοποιήσει η ισραηλινή αεροπορία εναντίον του Ιράν; Με δεδομένο ότι το Ισραήλ μπορεί να πετύχει μια επίθεση εναντίον ιρανικής πυρηνικής εγκατάστασης, ίσως εναντίον δύο, μετά όμως τα μαχητικά θα καθηλωθούν στις βάσεις τους και οι πολίτες του Ισραήλ θα περιμένουν και θα βλέπουν, κάθε ώρα και λεπτό, μέρα-νύχτα και για πολλές μέρες, τους δεκάδες πυραύλους και τις εκατοντάδες ρουκέτες του Ιράν και της Χεζμπολάχ. Γιατί, αν τα πυρηνικά του Ιράν είναι θέμα ύπαρξης για το Ισραήλ, είναι εξίσου θέμα ύπαρξης για όλους τους σιίτες του κόσμου, το πρώτο και μοναδικό σιιτικό κράτος στην ιστορία, έπειτα από εκατοντάδες χρόνια σουνιτικής ηγεμονίας στο Ισλάμ και στη Μέση Ανατολή.
Τότε, το 1973, οι ΗΠΑ, όταν έβλεπαν το κράτος του προφήτη Ισραήλ να χάνει στον πόλεμο από τους Αιγυπτίους στο Σινά, ενεπλάκησαν άμεσα και με στρατιωτική βοήθεια υπέρ του Ισραήλ. Αυτό ανάγκασε τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας να κόψει το πετρέλαιο που εξήγε στις ΗΠΑ. Ετσι εκτοξεύθηκε, τότε, η τιμή του πετρελαίου από τα 3 δολάρια στα 12 μέσα σε λίγους μήνες.
Το κτύπημα του 1980
Το Ισραήλ από το 1956 με τη βοήθεια της Γαλλίας άρχισε την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου «Ντιμόνα» στην έρημο Νεγκέφ. Το 1966, μάλιστα, απέκτησε και την πρώτη πυρηνική βόμβα. Σήμερα κατέχει 150, σύμφωνα με τον Αμερικανό, πρώην πρόεδρο, Τζίμι Κάρτερ. Το 1979, μάλιστα, το Ισραήλ πραγματοποίησε κοινή πυρηνική δοκιμή στον Ατλαντικό με τον σύμμαχο του, το καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Το Ιράκ ήθελε από τις αρχές της δεκαετίας του '70 να αποκτήσει ένα αντίστοιχο του Ισραήλ πυρηνικό πρόγραμμα και μάλιστα από την ίδια τη Γαλλία. Το 1977 κατάφερε να αποκτήσει τον γαλλικής κατασκευής πυρηνικό αντιδραστήρα στο Ταμούζ. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1980, ένα ζεύγος ιρανικών αεροσκαφών Phantom βομβάρδισαν τον ιρακινό αντιδραστήρα.
Εναν χρόνο μετά, το Ισραήλ βομβάρδισε τον ίδιο αντιδραστήρα. Σε μια, λέει, «επίδειξη δύναμης» (!) εναντίον μιας χώρας που βρισκόταν σε πόλεμο με μια άλλη χώρα και με ανοιχτό στρατιωτικό μέτωπο 920 χιλιομέτρων, 14 ισραηλινά μαχητικά (8 αεροπλάνα F-16A, με αποστολή βομβαρδισμού, και 6 μαχητικά F-15A, με αποστολή υποστήριξης) βομβάρδισαν τον ίδιο αντιδραστήρα. Τα 14 ισραηλινά μαχητικά αλώνιζαν για πολλές ώρες και πηγαινοέρχονταν στον ελεγχομένο απόλυτα από Αμερικανούς εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας.
«Εν αγνοία» των ΗΠΑ
Η τότε επίθεση λένε οι Αμερικανοί πως έγινε «εν αγνοία τους»! Σήμερα, όμως, και μετά την αποκάλυψη του πώς πραγματοποιήθηκε η επίθεση το 1981, όλοι στη Μέση Ανατολή γνωρίζουν ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του Ιράν δεν μπορεί να γίνει χωρίς το «πράσινο φως» από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία. Και αυτό δεν είναι αυθαίρετο συμπέρασμα, αλλά βασίζεται στο γεγονός ότι όποια ισραηλινά μαχητικά θέλουν να βομβαρδίσουν το Ιράν, θα πρέπει να περάσουν ή από τον εναέριο χώρο της Ιορδανίας και τον ελεγχόμενο από τους Αμερικανούς εναέριο χώρο του Ιράκ ή από τη γνωστή διαδρομή από το 1981, δηλαδή μέσω του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας, που κανείς δεν αμφιβάλλει σήμερα ότι ελέγχεται απόλυτα από τις ΗΠΑ. Το Ιράν δεν θα αφήσει τη Σαουδική Αραβία στο απυρόβλητο. Αρα η τιμή του μαύρου χρυσού θα φτάσει πάνω από 300 δολάρια το βαρέλι. Ποια άραγε οικονομία ή εργοστάσιο ή σπίτι μπορεί να αντέξουν την τιμή αυτή;
Αμεσες επιπτώσεις
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν, όμως, είναι άκρως επικίνδυνος και με άμεσες και επικίνδυνες επιπτώσεις στην τσέπη του κάθε εργαζόμενου, στις μετακινήσεις κάθε πολίτη και στο ταμείο κάθε εργοστασιάρχη και επιχειρηματία, χειρότερες από εκείνες που πλήρωσαν το 1973. Και αυτό εξάλλου είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει το κράτος του προφήτη Ισραήλ, που πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη διαιώνισή του και όχι να ζήσουν ειρηνικά οι Εβραίοι στη Μέση Ανατολή. Και αυτό το επιβεβαιώνουν τα εξήντα χρόνια ζωής του στην Παλαιστίνη· εδώ και εξήντα χρόνια σέρνει τους πολίτες του συνεχώς σε πολέμους, βομβαρδισμούς, με αλαζονεία και υπεροψία, για το καλό τους.
Πυρηνικός φόβος
Σήμερα οι Ισραηλινοί πολίτες πρέπει να ρωτήσουν την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία τους το εξής: πόσες άλλες επιθέσεις μετά την πρώτη μπορεί να πραγματοποιήσει η ισραηλινή αεροπορία εναντίον του Ιράν; Με δεδομένο ότι το Ισραήλ μπορεί να πετύχει μια επίθεση εναντίον ιρανικής πυρηνικής εγκατάστασης, ίσως εναντίον δύο, μετά όμως τα μαχητικά θα καθηλωθούν στις βάσεις τους και οι πολίτες του Ισραήλ θα περιμένουν και θα βλέπουν, κάθε ώρα και λεπτό, μέρα-νύχτα και για πολλές μέρες, τους δεκάδες πυραύλους και τις εκατοντάδες ρουκέτες του Ιράν και της Χεζμπολάχ. Γιατί, αν τα πυρηνικά του Ιράν είναι θέμα ύπαρξης για το Ισραήλ, είναι εξίσου θέμα ύπαρξης για όλους τους σιίτες του κόσμου, το πρώτο και μοναδικό σιιτικό κράτος στην ιστορία, έπειτα από εκατοντάδες χρόνια σουνιτικής ηγεμονίας στο Ισλάμ και στη Μέση Ανατολή.
Τότε, το 1973, οι ΗΠΑ, όταν έβλεπαν το κράτος του προφήτη Ισραήλ να χάνει στον πόλεμο από τους Αιγυπτίους στο Σινά, ενεπλάκησαν άμεσα και με στρατιωτική βοήθεια υπέρ του Ισραήλ. Αυτό ανάγκασε τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας να κόψει το πετρέλαιο που εξήγε στις ΗΠΑ. Ετσι εκτοξεύθηκε, τότε, η τιμή του πετρελαίου από τα 3 δολάρια στα 12 μέσα σε λίγους μήνες.
Το κτύπημα του 1980
Το Ισραήλ από το 1956 με τη βοήθεια της Γαλλίας άρχισε την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου «Ντιμόνα» στην έρημο Νεγκέφ. Το 1966, μάλιστα, απέκτησε και την πρώτη πυρηνική βόμβα. Σήμερα κατέχει 150, σύμφωνα με τον Αμερικανό, πρώην πρόεδρο, Τζίμι Κάρτερ. Το 1979, μάλιστα, το Ισραήλ πραγματοποίησε κοινή πυρηνική δοκιμή στον Ατλαντικό με τον σύμμαχο του, το καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Το Ιράκ ήθελε από τις αρχές της δεκαετίας του '70 να αποκτήσει ένα αντίστοιχο του Ισραήλ πυρηνικό πρόγραμμα και μάλιστα από την ίδια τη Γαλλία. Το 1977 κατάφερε να αποκτήσει τον γαλλικής κατασκευής πυρηνικό αντιδραστήρα στο Ταμούζ. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1980, ένα ζεύγος ιρανικών αεροσκαφών Phantom βομβάρδισαν τον ιρακινό αντιδραστήρα.
Εναν χρόνο μετά, το Ισραήλ βομβάρδισε τον ίδιο αντιδραστήρα. Σε μια, λέει, «επίδειξη δύναμης» (!) εναντίον μιας χώρας που βρισκόταν σε πόλεμο με μια άλλη χώρα και με ανοιχτό στρατιωτικό μέτωπο 920 χιλιομέτρων, 14 ισραηλινά μαχητικά (8 αεροπλάνα F-16A, με αποστολή βομβαρδισμού, και 6 μαχητικά F-15A, με αποστολή υποστήριξης) βομβάρδισαν τον ίδιο αντιδραστήρα. Τα 14 ισραηλινά μαχητικά αλώνιζαν για πολλές ώρες και πηγαινοέρχονταν στον ελεγχομένο απόλυτα από Αμερικανούς εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας.
«Εν αγνοία» των ΗΠΑ
Η τότε επίθεση λένε οι Αμερικανοί πως έγινε «εν αγνοία τους»! Σήμερα, όμως, και μετά την αποκάλυψη του πώς πραγματοποιήθηκε η επίθεση το 1981, όλοι στη Μέση Ανατολή γνωρίζουν ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του Ιράν δεν μπορεί να γίνει χωρίς το «πράσινο φως» από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία. Και αυτό δεν είναι αυθαίρετο συμπέρασμα, αλλά βασίζεται στο γεγονός ότι όποια ισραηλινά μαχητικά θέλουν να βομβαρδίσουν το Ιράν, θα πρέπει να περάσουν ή από τον εναέριο χώρο της Ιορδανίας και τον ελεγχόμενο από τους Αμερικανούς εναέριο χώρο του Ιράκ ή από τη γνωστή διαδρομή από το 1981, δηλαδή μέσω του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας, που κανείς δεν αμφιβάλλει σήμερα ότι ελέγχεται απόλυτα από τις ΗΠΑ. Το Ιράν δεν θα αφήσει τη Σαουδική Αραβία στο απυρόβλητο. Αρα η τιμή του μαύρου χρυσού θα φτάσει πάνω από 300 δολάρια το βαρέλι. Ποια άραγε οικονομία ή εργοστάσιο ή σπίτι μπορεί να αντέξουν την τιμή αυτή;
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/07/2008
